dinsdag, maart 25, 2003

Hoi L.,
Heb gisteren naar de samenvatting van de Oscar uitreiking gekeken. Ik dacht dat ze het sober zouden houden?! Ik werd eerlijk gezegd lichtelijk onwel van het patriottisme van de winnaars, die blijkbaar allemaal het gevoel hadden dat ze toch echt iets moesten melden over de Irak kwestie. Niet meer doen, dames en heren! Het sloeg helemaal nergens op. Jouw naam word omgeroepen, dus je hebt gewonnen, je rent in volledige extase naar dat podium, bedankt jankend van vreugde je moeder, medeacteurs, hond, God, opoe (want die heeft je ook altijd gesteund), de studio, en dan... Bedenk je ineens dat je nog iets moet zeggen. Uit alle macht trek je de gezichtsspieren samen om die euforische grijns van je kop te krijgen en dan begin je ineens in alle ernst iets te zeggen in de trant van "God bless blah, blah, blah, blah..." NOOIT MEER DOEN!
De ergste kwam van Nicole Kidman, winnares Best Actress. Op de door haarzelf gestelde vraag waarom zij vanavond hier aanwezig was, antwoordde zij: "Because Art is Important..." Art Important, my ass! Nicole is voor de eerste keer genomineerd in de categorie Beste Actrice en Nicole wil lekker zelf haar prijs komen ophalen! Lieg er niet om, stom mokkel!
Je begrijpt, ik heb me gisteren kostelijk vermaakt... Hoe was jouw avond?

zaterdag, maart 22, 2003

Lieve L.,
Met intense blijdschap nam ik kennis van je beslissing om mee te werken aan deze onderhoudende correspondentie. In deze barre tijden van oorlog is het altijd goed om een positieve kijk te houden op het leven. Over de oorlog gesproken: ik begin me toch wel zorgen te maken. Het was iedereen reeds duidelijk dat de heer Bush nou niet bepaald kon worden beschuldigd van een overdaad aan IQ, maar de foto die ik nu heb ontdekt doet toch wel helemaal het ergste vrezen...

Ik zweer je, deze man heeft werkelijk het geestelijke vermogen van het achtereind van een zwakzinnig hangbuikzwijntje!
Nu we het toch over irritaties hebben: wie vind jij eigenlijk de vervelendste tv persoonlijkheid? Ik persoonlijk kan er kort over zijn: mijn grote vriendin Chazia Mourali. Je weet wel, die van de ZZZZZZZZZwakste Schakel. Deze vrouw mogen ze van mij zo van de buis afschieten. Stom wijf met d'r Zwakste Schakel... Idee: Laten ze Chazia in haar kwis op een soort van luik zetten. Als ze het dan in haar hoofd haalt om nog een keer: Jij bent de ... Zzzzzzzwakkkste Schakel te roepen met dat spraakgebrekkige koppie van d'r, hup, meteen dat luik open donderen en, hoepa, zo voor de haaien! Echt, ik kan me er nu al op verheugen...
Oh heerlijk zo'n weblog waar je alle frustraties op kwijt kan, hahaha!
Ik ga me nu storten op het betere huishoudelijke werk en terwijl ik de plee met bleek bewerk zal ik denken aan Chazia, tot schrijfs....

vrijdag, maart 21, 2003

Hai L.,
Je denkt natuurlijk: "Wat is dit in de naam van onze here Jezus Charistus?!?!" Het volgende: Ik heb besloten om onze louter lijden correspondentie vanaf heden een iets groter platform te gunnen. Uiteraard gehuld in anonimiteit en met gebruik van pseudo's en afkortingen. Denk eens aan al die lezertjes die wij zouden kunnen verblijden met onze spontane, weloverwogen reflecties over het leven, de liefde en kutprogramma's op tv! Dit mogen wij de mensen werkelijk niet onthouden. Ook kan het ons een psychiater en een handvol prozacjes schelen.
Lijkt het je iets? De bedoeling is dat ik de ene dag mijn, in alle bescheidenheid, briljante door God ingegeven blik op zaken werp en jij de dag daarna. Het begin van een baanbrekende correspondentie wellicht...?
Laat het me snel weten!